ymoviez
« مـرد شـنـی »
‫رئیس؟ رئیس، بلند شو
«قسمت پنج: 24 ساعته»
‫آهای رئیس، زود باش بلند شو
‫جدی میگم، واقعاً
‫باید از اینجا ببریمت بیرون. ‫باید یاقوتت رو پس بگیریم.
‫ولی تا وقتی تن لشت رو تکون ندی ‫نمی‌تونیم این کار رو بکنیم!
‫بیدار شو!
‫ترجمه از: ‫امـیـر سـتـارزاده ‫AM1Я H1tmaN
‫هر جا می‌خوای بشین، عزیزم
‫الان میام پیشت
‫ به ادامه‌ی اخبار می‌پردازیم...
‫ اخبار ترافیک با «تری»...
‫ درسته. اوضاع ترافیک: ‫ بزرگراه 95 بعد از تصادف دو کامیون
‫ تا چند کیلومتر بسته شده
‫ ظاهراً یکی از کامیون‌ها حامل مواد خطرناک بوده
‫ خوشبختانه، چیزی نشت نکرده...
‫- ممنون لیندی. شب خوبی داشته باشی. ‫- همچنین.
‫بهترین صندلی رستوران
‫« سلام! من بت هستم »
‫امروز احوالتون چطوره؟
‫احوالم چطوره؟ خب...
‫از حالی که این مدت داشتم بهترم. ممنون.
‫منم می‌خوام همینطوری باشم. رازت چیه؟
‫حقیقت رو بهت بگم؟
‫خب، صداقت بهترین سیاستـه.
‫به قول معروف همینطوره دیگه، نه؟
‫خب، امیدوارم درست باشه
‫این...
‫راز منـه
‫زیباست
‫رویاها رو به واقعیت تبدیل می‌کنه
‫شک ندارم همینطوره
‫خب چه رویایی داری؟ ‫خونه‌ی جدید؟ شغل جدید؟
‫یه دنیای جدید. یه دنیای صادق‌تر.
‫رویات همینه، مگه نه؟
‫خب، در این حین که منتظریم رویامون تحقق ‫پیدا کنه، یه فنجون قهوه برات بیارم؟
‫خواهش می‌کنم. ولی زیاد منتظر نمی‌مونیم.
‫پس بهتره دست بجنبونم و ‫اون قهوه رو برات بیارم
‫بعد از این، یکی از دوستان مورد علاقه‌مون ‫مهمون برنامه‌ خواهد بود،
‫دکتر برندا، با ماست تا درباره رژیم غذایی جدیدی ‫که توی سراسر کشور رواج داره صحبت کنه.
‫قهوه می‌خوای، لیندی؟
‫بهتره نخورم، عزیزم
‫دو شیفت پشت سر هم داشتم و ‫«مارش» هم الانه که بیاد
‫میشه تا من میرم توالت ‫حواست به در اصلی باشه؟
‫این مقدار رو از دستم برمیاد
‫الان برمی‌گردم تا سفارشتون رو بگیرم
‫عجله‌ای نیست. فعلاً هر چیزی که لازممه دارم.
‫ و توصیه میشه رانندگان ‫ از مسیر 195 تردد کنن...
‫ بازم شما رو در جریان اخبار ‫ آب و هوا قرار خواهیم داد...
‫اینجا تنهایی، لیندی؟
‫هیچکس توی سالن نیست؟
‫نه، «بت» اینجاست
‫ به نظر میاد این وضعیت آب و هوایی ‫ الگوی مشخص داشته باشه...
‫- سلام مارش ‫- بت
‫بهتون خوش بگذره
‫من میرم که تخت خواب رو بغل کنم
‫تا بعد، لیندی
‫حالت چطوره مارش؟ خوبی؟
‫آره
‫ پیش‌بینی میشه طوفان‌های شدیدی...
‫ از سمت جنوب به طرف ما حرکت کنن.
‫ این طوفان‌ها تا عصر برطرف میشن...
‫جودی، می‌خوای بشینی یا ‫بیرون‌بر سفارش بدی؟
‫ها؟
‫قهوه؟ یه قوری تازه‌ش رو درست کردم.
‫خوبه، آره
‫میرم بشاشم
‫اگه... «دانا» اومد، بهش میگی اینجام؟
‫حتماً
‫میشه بهش بگی صبر کنه؟
‫- قطعاً ‫- ممنونم بت
‫هوی، یه لحظه دندون رو جیگر بذار
‫سلام
‫سلام، پیامت به دستم رسید. قضیه چیه؟
‫دانا اونجا پیش توئـه؟
‫نه، چطور؟ حالتون خوبه؟
‫آره، ما فقط...
‫دیشب یه دعوای احمقانه داشتیم و ‫حوالی نیمه شب گذاشت رفت...
‫و دیگه برنگشت. پس، البته که من...
‫از ترس به خودم ریدم.
‫خیلی متأسفم، جود
‫- ازش خبری نداری؟ ‫- نه
‫- رُز؟ ‫- خبری ندارم؛ قسم می‌خورم
‫به خونه مامانش زنگ زدی؟
‫نمیره خونه مامانش
‫میره؟
‫می‌خوای زنگ بزنم اونجا و سر در بیارم؟
‫نه
‫بهتره حداقل وانمود کنم آدم بالغی‌ام ‫و خودم بهش زنگ بزنم
‫باشه پس
‫گمونم جودی و دانا دیشب ‫بازم دعوا کردن
‫دانا گذاشته رفته و دیگه برنگشته. حالا ‫جودی آتیشی شده و به کل شهر زنگ می‌زنه.
‫نمی‌دونم چرا جودی داره وقتش ‫رو با «دانا کاوانا» هدر میده.
‫جودی خیلی خوشگلـه، می‌تونه ‫توی شهر با هر مردی رابطه داشته باشه
‫گمونم بعضیا از شاد بودن می‌ترسن، می‌دونی؟
‫قارچ‌مون داره تموم میشه
‫یادداشت می‌زنم واسش
‫واسه ناهار اومدی، خوش‌تیپ؟
‫اگه مشکلی نداره...واسه ‫یه مصاحبه همین حوالی دیرم شده.
‫- مشکلی نداره فقط یه قهوه بخورم؟ ‫- البته، یه قوری تازه درست کردم.
‫بفرما اینجا بشین
‫قراره با «ونگارد» مصاحبه کنی؟
‫از کجا می‌دونی؟
‫این طرفا شرکت‌های زیادی نیستن که مجبورت ‫کنن واسه مصاحبه کت شلوار بپوشی
‫منم زیاد اهل پوشیدن کت شلوار نیستم
‫خب، بهتره بپوشی. بهت میاد.
‫دلشون رو می‌بری
‫خیلی لطف داری. ممنونم.
‫لطف نکردم. فقط...
‫آدم‌ها رو خوب برانداز می‌کنم
‫این شغل رو بدست میاری
‫جودی، قهوه‌ات حاضره
‫منم میرم... این ظرف‌ها رو پر کنم.
‫جسارت نباشه، ولی منتظر کسی هستم.
‫خب، اگه ترجیح می‌دید اینجا بشینید، ‫می‌تونم جامو عوض کنم.
‫همینجا راحتیم، ممنون
‫راستی، من مارک هستم
‫منم همجنس‌گرا هستم، پس...
‫منو رو نگاه کردید؟
‫اعتراف می‌کنم گیج شدم. ‫میشه خودتون پیشنهاد بدید؟
‫بالاخره اومدن!
‫من...خیلی‌ متأسفم. ‫فقط یه لحظه.
‫البته
‫سالگردتون مبارک! ‫توی این روز خاص حالت چطوره؟
‫- چطور یادته؟ ‫- هر سال یادمه
‫چطور می‌تونم فراموش کنم؟ شما دو تا ‫افتخارآمیزترین دستاوردم هستید.
‫چقدر غم‌انگیز!
‫اون اونا رو به هم رسونده
‫من اونا رو به هم رسوندم
‫- جدی؟ ‫- واو!
‫اونا هر دو مشتری ثابت بودن...
‫دو تا از بهترین مشتری‌هام
‫خیال می‌کنه آدم‌ها رو خوب درک می‌کنه...
‫من آدم‌ها رو خوب درک می‌کنم. ‫پس یه روز اونا رو پیش همدیگه نشوندم...
‫الان کجا نشستی؟
‫و آخرش رسیدیم به اینجا، پنج سال بعد...
‫بهترین پنج سال عمرم
‫بس کن
‫- تبریک میگم ‫- سالگردتون مبارک
‫خیلی ممنونم
‫به نظر تو قشنگـه؟!
‫اگه واقعاً آدم‌ها رو درک کنه چی؟
‫الان سعی کرد ما رو با هم جور کنه
‫- اوضاع کار چطوره؟ ‫- خوبه. سرم شلوغـه.
‫گری داره روی یه پروژه‌ی جدید نظارت می‌کنه ‫که امیدوارکننده به نظر میاد.
‫مگه نه، عزیزم؟
‫خودت چطوری بت؟ برنارد حالش چطوره؟
‫- نویسندگی چطور پیش میره؟ ‫- آره، رُمان چی شد؟
‫رو به راهـه، راستش. ‫فکر می‌کردم با رفتن برنارد...
‫به دانشگاه، وقت بیشتری واسه نوشتن پیدا کنم، ‫ولی خیلی خوبه که خونه‌ست، پس...
‫براتون چی بیارم؟
‫اوه
‫برای ما...
‫همون همیشگی، عزیزم؟
‫سالاد اسفناج
‫سفارش حاضره
‫اووف. اون برگر رو نگاه کن.
‫خیلی منظم بودی. نمی‌خوایم ‫که رژیمت رو خراب کنی.
‫ولی سالگردمونـه
‫حق با توئـه. داریم جشن می‌گیریم.
‫بهتره هر چی می‌خوای سفارش بدی
‫اینطوری نگو وگرنه «دو طبقه» رو سفارش میدم
‫دو طبقه چیه؟
‫از همه چی دو تا داره
‫دو ورق بیکن، پنیر و دو تا نیمرو.
‫وای خدا
‫دیدی؟
‫همینو سفارش بده
‫یعنی، اگه همین رو می‌خوای
‫همون سالاد رو می‌خوام
‫نظم و خودداری‌تون رو تحسین می‌کنم
‫هر دوتون. سالاد اسفناج تو راهـه.
‫- ممنون ‫- اونا سعی می‌کنن به مردم کمک کنن
‫اونا سعی دارن مردم رو به بردگی بگیرن. ‫شرکت‌های بزرگ دارویی همینطورن.
‫- وقتی این شغل رو گرفتی می‌فهمی ‫- چی شده که فکر می‌کنی بدستش میارم؟
‫ونگارد عاشق آدمایی مثل توئـه
‫اونا از ونگارد هستن؟
‫اون مدیرعاملـه
‫شوخی می‌کنی. اسمش چیه؟
‫رفیق، زنه مدیر عاملـه
‫- مرده دوماد سرخونه‌ست ‫- می‌خوای معرفیت کنم؟
‫این کار رو نکن
‫ممنون، ولی در سطح من، ‫احتمالاً بهتر باشه
‫تا جایی که میشه از دید مدیرعامل دور موند
‫- ولی ممنون ‫- خب، پس نظرت درمورد ناهار چیه؟
‫مدیرعامل سالاد اسفناج سفارش داده
‫می‌تونم به مارش بگم برات ‫مرغ گریل‌شده روش بذاره
‫آره، کمی زمان دارم. ‫به نظر خوب میاد.
‫سالاد اسفناج و مرغ گریل‌شده
‫وای خدا
‫خیلی شرمنده‌ام قربان. سالگردشونـه.
‫آره شنیدم. معرفی‌شون کردی.
‫آره
‫و تو واقعاً پیشخدمت نیستی، مگه نه بت؟
‫نویسنده‌ای
‫خب، من پیشخدمتی‌ام که نویسندگی می‌کنه
‫تخیلی؟ غیر تخیلی؟
‫خب، شخصیت‌های من بر اساس افراد واقعیـه
‫ولی گمونم تخیلی‌ـه، چون تمام ‫قصه‌هام پایان خوش دارن.
‫خب، چون می‌دونی کِی توقف کنی
‫منظورت چیه؟
‫مشکل قصه‌ها اینه که
‫اگه زیاد ادامه‌شون بدی، همگی می‌میرن،
‫مگه نه؟
‫سفارش حاضره
‫خب، چی سفارش میدی خوش‌تیپ؟
‫میشه بپرسم، واقعاً که فکر نمی‌کنی ‫من خوش‌تیپم، مگه نه؟
‫نه، البته که همچین فکری نمی‌کنم
‫پس چرا با اون صفت خطابم کردی؟ ‫چرا دروغ گفتی؟
‫نمی‌دونم. من...
‫گمونم فقط سعی داشتم...
‫می‌خواستم کاری کنم حس کنید...
‫می‌خواستم ازم خوشتون بیاد
‫ازت خوشم میاد
‫از این جلوه‌ات خیلی بیشتر خوشم میاد
‫باعث آسودگی نیست که ‫یه بارم که شده حقیقت رو گفتی؟
‫دلت نمی‌خواد توی دنیایی زندگی کنیم که همون ‫چیزی رو به زبون بیاریم که واقعاً نظرمونـه؟
‫چرا
‫خب، بیا با خودمون شروع کنیم بت، من و تو. ‫ما قراره دنیا رو تغییر بدیم.
‫دنیای صادق‌تری می‌سازیم
‫می‌خواستم حمایتت کنم
‫بهم بگی چاق... اونم جلوی بت؟
‫نگفتم چاق
‫کی همش داره بهت پیام میده؟
‫ترابری. لیست توزیع رو می‌خوان.
‫سفارش حاضره
‫دیشب لیست رو واسه «اسپنسر» فرستادم
‫بهش پیام میدم
‫این کار رو نکن
‫وقتی اسپنسر از من سؤالی پرسیده و تو ‫جوابش رو میدی؟ چطور به چشم میاد؟
‫زیادی به نظرات بقیه اهمیت میدی
‫آره، چون من رئیس نیستم
‫وقتی همیشه همچین کارایی می‌کنی ‫من هیچ صلاحیت یا اعتباری ندارم
‫صدات رو بیار پایین؛ همین الان
‫بفرمایید
‫یه سالاد اسپانیایی و یه دو طبقه
‫ما این رو سفارش ندادیم. ‫اون این رو سفارش نداد.
‫ندادی، نه؟ خیلی متأسفم.
‫- مشکلی نیست ‫- اون رو نمی‌خوری
‫نونش رو نمی‌خورم
‫بت، میشه...
‫میشه لطفاً فقط یه بار چیزی رو ‫که می‌خوام بخورم، خواهشاً؟
‫ممنون بت
‫چند خط آنتن داری؟
‫گمونم پیامام ارسال نمیشن. ‫میشه واسه امتحان به تو پیام بدم؟
‫ارسال میشن. اون نمی‌خواد باهات حرف بزنه.
‫چی؟
‫من 4 خط آنتن دارم
‫کون لقت، رفیق
‫جودی؟
‫از دانا خبری نشد؟
‫می‌خوای یه‌کم بیشتر صبر کنی؟
‫برات منو میارم
‫حالت خوبه؟
‫فکر نکنم خوب باشم
‫سفارش حاضره
« باز - 24 ساعته »
‫اون حوالی نیمه شب گذاشت رفت ‫و از اون موقع ازش خبر ندارم.
‫جواب پیام‌ها و تماس‌هام رو نداده. من...
‫امیدوارم حالش خوب باشه
‫جدی؟
‫نه. امیدوارم لعنتی تصادف کرده باشه،
‫حداقل این توضیح میده که ‫چرا جواب پیام‌ها رو نداده
‫چرا گذاشت رفت؟
‫- دعوا کردیم ‫- سر چی؟
‫گاهی حسود میشم
‫به‌نظرت اون داره بهت خیانت می‌کنه؟
‫نه، محاله همچین کاری کنه
‫پس چرا اینقدر عصبانی میشی؟
‫نگفتم عصبانی میشم
‫گفتم حسودی می‌کنم
‫الان عصبانی هستی، چرا؟
‫چون خوشم نمیاد بقیه قضاوتم کنن
‫من قضاوتت نمی‌کنم
‫اینجا هیچکس قضاوتت نمی‌کنه
‫اینجا همه منو قضاوت می‌کنن
‫تو، بت، مارش
‫همه‌تون خیال می‌کنید اگه با یه پسر ‫می‌خوابیدم خیلی خوشحال‌تر ‌بودم
‫بت نظرش اینه که دانا ‫اونقدرا واست خوب نیست
‫خودش اینو گفت؟
‫به مارش گفت. من شنیدم.
‫آره خب، اشتباه می‌کنه. این منم ‫که اونقدرا واسه دانا خوب نیستم.
‫اون برگر معده‌ات رو به‌هم ریخت، مگه نه؟
‫به به. سالگردتون مبارک.
‫سلام بت
‫در این روز خاص احوالتون چطوره؟
«خوش آمدید. لطفاً صبر کنید تا محل نشستن شما مشخص گردد»
‫سفارش حاضره
‫درسته؟
‫مگه همین رو نخواسته بود؟
‫معمولاً از اینکه آب و هوا رو درست بگم ‫لذت می‌برم، ولی امروز نه.
‫طوفان‌هایی که پیش‌بینی کردم ‫باد و تگرگ شدیدی ایجاد کردن
‫که این موقع از سال چندان هم عجیب نیست.
‫فقط مسأله اینه که ظاهراً الان ‫دارن از سمت شمال میان،
‫به جای اینکه از جنوب بیان...
‫به کی پیام میدی؟
‫ترابری. لیست توزیع رو می‌خوان.
‫بدش من
‫بفرمایید
‫یه سالاد اسفناج و یه دو طبقه
‫مارش، درود بر تو!
‫قبل اینکه برید، یه مرد جوان اینجا هست ‫که قراره امروز با ونگارد مصاحبه کنه
‫اسمش مارکـه
‫مارک. مارک، بیا. با دوستانم آشنا شو.
‫کیت و گری فلچر، ایشون...
‫سلام. مارک بروور هستم.
‫شرمنده مزاحم شدم
‫به هیچ وجه. بت گفت امروز ‫با ما مصاحبه داری.
‫آره
‫دیگه بهتره برم. نمی‌خوام دیر کنم.
‫نرو. می‌تونیم همینجا انجامش بدیم.
‫یعنی با شما؟
‫اوهوم
‫کیت؟
‫بت خیلی ازت تعریف کرده
‫خواهش می‌کنم. بشین.
‫بله
‫باور نمی‌کنی. گمونم یه شغل واسه ‫اون پسره مارک توی ونگارد جور کردم.
‫مارش؟
‫نمی‌تونی حتی نگاهم کنی؟
‫داریم کار می‌کنیم، بت
‫خب... بعد از کار چطور؟
‫می‌تونی بیای خونه ما، ‫منم واسمون شام درست کنم
‫برنارد هم هست؟
‫احتمالاً
‫ولی برنارد از تو خوشش میاد. ‫وقتی سر می‌زنی زبونش وا میشه.
‫وقتی فقط منم حرف نمی‌زنه
‫و بعد از شام، اون میره اتاقش و...
‫تو هم می‌تونی بیای اتاق من.
‫به‌نظرم فکر خوبی نیست
‫چرا نه؟
‫مارش...
‫من دلم می‌خواد.
‫تو نمی‌خوای؟
‫تو من رو نمی‌خوای، بت.
‫فقط حوصله‌ات سر رفته و تنهایی ‫و الان فقط من دم دستت هستم.
‫چرا همچین حرفی می‌زنی؟
‫مشکلی نیست
‫منم به تو علاقه‌ای ندارم
‫پس...
‫چرا مدام میای سر می‌زنی؟
‫چون شام خوردن با تو و برنارد رو دوست دارم
‫و یه بارم که شده من آشپزی نکنم
‫بعد از شام، وقتی جلوی ‫تلوزیون خوابت برد...
‫دوست دارم برم طبقه بالا اتاق پسرت
‫بت، گاییدن پسرت رو دوست دارم!
‫- چی؟ ‫- آره. گاهی هم می‌ذارم اون منو بگاد!
‫اون...اون فقط یه بچه‌ست
‫اون 21 سالشـه، بت
‫و خوب می‌دونه داره چیکار می‌کنه. ‫من به سن اون که بودم هیچی نمی‌دونستم.
‫ببخشید
‫بت، حالت خوبه؟
‫خوبم. الان میام بیرون.
‫از خودت برام بگو.
‫سه سال پیش، فارغ‌التحصیل شدم.
‫نه، همه‌ی اینا رو از رزومه‌ات فهمیدم. ‫از خودت بگو.
‫زندگیت. ازدواج کردی؟ بچه داری؟
‫دوست دختر چطور؟
‫گمونم چند سالی مونده تا باب میل دخترا بشم
‫چرا این رو میگی؟
‫چون بی‌کارم،
‫آ...
‫توی یه آپارتمان تخمی زندگی ‫می‌کنم... با پنج تا هم‌اتاقی.
‫به‌سختی از پس خودم برمیام، ‫چه برسه به یکی دیگه.
‫کمی جنسیت‌گرایانه نیست؟
‫هر دختری که نیاز به مراقبت نداره
‫میشه این رو به مادرم بگید؟
‫و هر دختری که تابحال باهاش قرار گذاشتم
‫وقتی با گری آشنا شدم، ‫حق عضویت باشگاه می‌فروخت
‫حالا توی شرکت ونگارد نایب رئیسـه
‫آره. خیلی خوبه که شماها باهم هستید
‫میشه این رو به شوهرم بگی؟
‫از قرار معلوم مردها خوششون ‫نمیاد از زن‌ها دستور بگیرن
‫حالا کی جنسیت‌گراست؟
‫بعضی مردها خیلی هم دوست دارن ‫از زن‌ها دستور بگیرن
‫آره، اوضاع کار خوبه
‫سرمون شلوغـه
‫آره، مدتی بود که شما رو نمی‌دیدم
‫آره، کیت مجبورم کرد این رژیم رو بگیرم
‫با این همه کار دیگه نمی‌تونم ‫مثل سابق باشگاه برم
‫موقعی که توی بستر مرگ افتادی آرزو ‫نمی‌کنی که کاش بیشتر باشگاه می‌رفتم
‫می‌دونی، خیلی حق گفتی
‫خب، تو و بت...
‫نه
‫ولی از تو خوشش میاد
‫نه دیگه خوشش نمیاد
‫آها
‫شرمنده ناهارت رو خراب کردم
‫نه، ناهارم رو خراب نکردی
‫کیت خرابش کرد. داره ‫با جایگزینم ملاقات می‌کنه.
‫اون فقط یه بچه‌ست
‫منم بچه بودم
‫برگرم حیف شد
‫می‌خوای یکی دیگه برات درست کنم؟
‫- میشه همینجا بخورمش؟ ‫- البته
‫- شرمنده منتظرت گذاشتم ‫- نه، منتظر خودت بودم
‫حالت خوبه؟
‫به خاطر مارشـه؟
‫من... می‌بینم گاهی چطور نگاهش می‌کنی...
‫چه مرگم شده؟
‫هیچی. اگه اون با تو به‌هم زده، ‫مشکل از اونـه.
‫اون باهام به‌هم نزده
‫ظاهراً اصلاً قرار نمی‌ذاشتیم
‫لعنتی. متأسفم.
‫نه. نه، چیز خوبیـه
‫باور کن
‫بهتره برگردم سر کار
‫واقعاً؟ راحتی که مارش اونجاست؟
‫می‌دونی چیه؟
‫کون لق مارش
‫قبلاً خیلی جذاب بود
‫هنوزم مرد خوش‌تیپی‌ـه
‫گمونم الان می‌شناسمش
‫خدایا، وقتی یکی رو می‌شناسی چی میشه؟
‫وقتی گری رو بشناسی...
‫اون هر چیزی رو می‌گاد... جز من!
‫که مشکلی نداره...
‫چون توی گاییدن من مهارتی نداره!
‫تو داری؟
‫کیت فقط می‌خواد کنترل کنه
‫وقتی باهاش آشنا شدم؛ هیچی نداشتم
‫اون بهم همه چیز داد، ولی ‫نه به خاطر اینکه دوستم داره. نه.
‫پس ترکش نمی‌کنم، تا تنها نشه.
‫پس ملت خیال می‌کنن اون ‫دوست‌داشتنیـه، ولی نیست.
‫اون سرده
‫اون بی‌نقصـه، ولی من نه
‫من دلم می‌خواد غذا بخورم، ‫مشروب بخورم، سکس داشته باشم.
‫کیت از هیچ کدوم اینا خوشش نمیاد
‫خب، چیکار می‌کنی؟
‫وقتی همراهش هستم، پسر خوبی‌ام
‫وقتی باهاش نیستم...
‫پسر بدی میشم.
‫چقدر بد؟
‫گاهی فقط دلت می‌خواد کیرت رو ساک بزنن
‫می‌دونی؟
‫دانا خوش‌شانسـه که تو رو داره
‫مطمئن نیستم
‫گمونم دیشب به‌هم زدیم
‫وای نه، متأسفم
‫می‌دونم ازش خوشت نمیاد
‫خب، اینطور نیست. فقط...
‫واسه تو مناسب نمی‌بینمش
‫یکی رو لازم داری که همیشه ‫نخوای هواش رو داشته باشی
‫یه آدم مثبت و باحال که ‫هوای خودت رو داشته باشه
‫یه آدم مثبت و باحال... مثل خودت؟
‫نه
‫یا آره، نمی‌دونم
‫یکی که درک کنه... چقدر باهوشی،
‫و چقدر خوشگل هستی. و...
‫چرا این کار رو کردی؟
‫الان چه اتفاقی داره میفته؟
‫شوهرت ما رو می‌بینه
‫اون رفته
‫همه رفتن
‫دلت براشون تنگ شده؟
‫ باغ وحش وین گزارش داد ‫ که دو پاندای غول‌پیکر
‫ بالاخره بعد از 10 سال ‫ تلاش باهم جفت‌گیری کردند.
‫ گزارشات حاکی از آن هستند که این دو پاندا، ‫ «بائو لین» و «پای گائو» جفت‌گیری کردند
‫ بعد از یک دهه تلاش توسط کارکنان باغ وحش.
‫ شخصاً، اونا رو بابت عدم تمایل ‫ به زاد و ولد سرزنش نمی‌کنم
‫ از اونجایی که فقط دو هزار تا از ‫ این نوع پاندا روی زمین باقی مونده...
‫اگه دانا باشه چی؟
‫نیست
‫اون دیگه هیچوقت نمی‌خواد منو ببینه
‫مطمئن نیستی
‫مطمئنم
‫و سرزنشش نمی‌کنم
‫چرا؟ چی شد؟
‫زدمش
‫دیشب وقتی داشتیم دعوا می‌کردیم...
‫زدم توی صورتش
‫آهای رفیق... آروم باش
‫- خیال کردی به قدر کافی واسش مرد هستی؟ ‫- یواش
‫- بذار ببینیم چی بارتـه ‫- آروم باش
‫گری، ولش کن!
‫بد نیست
‫ولی چندان مبارز خوبی نیستی
‫ضعیفی. بدبخت عوضی!
‫براش بی‌نقصی
‫وای خدای من!
‫وای خدا، گری!
‫ببخشید
‫گری؟
‫- چیکار کردی؟ ‫- اون به من حمله کرد
‫- دیدی که ‫- گری؟
‫همگی دیدید، سعی داشت منو خفه کنه
‫یکی زنگ بزنه اورژانس
‫من هیچوقت کاری نمی‌کنم که به کسی صدمه ‫بزنه. هرگز. من همچین آدمی نیستم.
‫تجاوز، و قتل‌های بی‌معنای تصادفی در ‫موجی از خشونت که به نظر می‌رسد...
‫در سراسر جهان در حال وقوع است.
‫فکر نکنم کار تو باشه
‫فکر کنم کار اونـه
‫تصادفات و فجایا، ترافیک سنگین،
‫برخورد قطارها و سقوط هواپیماها.
‫فرماندار حالت اضطراری ایالتی اعلام کرده...
‫گفتی قراره دنیا رو تغییر بدی. ‫حرفت رو باور نکردم.
‫تنها کاری که من کردم ‫از بین بردن دروغ‌ها بود
‫بقیه‌اش رو خودتون انجام دادید. ‫کاری رو که می‌خواستید کردید.
‫من هرگز همچین چیزی نمی‌خواستم
‫نمی‌خواستی دیده بشی
‫یا لمس بشی، یا دوست داشته بشی؟
‫من نمی‌خواستم کسی رو بکشم!
‫چرا می‌خواستی. وگرنه انجامش نمی‌دادی.
‫کیت هم می‌خواست اونو بکشه
‫من نمی‌خواستم اونو بکشم
‫دیگه مجبور نیستید تظاهر کنید
‫می‌تونید هر چی می‌خواید داشته باشید
‫چاقوها رو بذارید زمین
‫من دنیایی رو بهتون پیشکش کردم
‫که بتونید خودتون باشید بدون اینکه ‫مجبور باشید بابتش زجر بکشید
‫ولی ظاهراً از زجر کشیدن‌تون لذت می‌برید
‫و اگه این حقیقتِ شماست،
‫پس شاید زجر کشیدن‌تون شما رو آزاد کنه
‫حقیقت، یه آتیش پاک‌کننده‌ست
‫که دروغ‌هایی که به‌همدیگه گفتیم می‌سوزونـه
‫و دروغ‌هایی که به خودمون گفتیم
‫پس عشق و نفرت
‫لذت و درد...
‫همگی قابل بیان هستن...
‫بدون شرم و خجالت.
‫جایی که خوب و بد نیست...
‫فقط حقیقت هست
‫انفجار موجب آتیش‌سوزی شد...
‫که تعدادی از کامیون‌ها و ماشین‌ها رو درگیر کرد
‫که یکی‌شون تانکر حامل بنزین بوده
‫بزرگراه 95 مثل جهنم شده
‫و بادهای شدید خاکستر داغ سوزان رو به...
‫محله‌های اطراف هدایت می‌کنن
‫چطوری این دنیای بهتریـه؟
‫هنوز داری با چشمات می‌بینیش
‫باید چشمات رو ببندی
‫تاریکی رو در آغوش بگیر
‫آینده رو می‌بینم
‫پس بهم بگو
‫آینده‌ی منو بهم بگو
‫تو از خاک متولد شدی
‫روی خاک راه میری
‫به خاک هم برمی‌گردی
‫این آینده‌ی بقیه‌ست. ‫آینده‌ی منو بگو.
‫آینده‌ای برای تو نیست، «جان دی»
‫با دیوارها و نگهبان‌ها ‫و بوی تند جنون اجین شده
‫بعدش کلاف زندگیت بُریده میشه، ‫پسرِ مادرت.
‫نه. بازم نگاه کن. آینده‌ی منو بگو.
‫تو قدرت‌هایی رو از «رؤیا» دزدیدی
‫تمامش رو بدست میاری
‫جونِ «ارباب رویاها» رو می‌گیری
‫سلام
‫من جان هستم
‫خوشحالم اینجایی. ‫برق رفته.
‫پس تلوزیونی هم نیست، ‫کسی هم نیست که باهاش حرف بزنی.
‫فکر کردی داری چیکار می‌کنی؟
‫دنیا رو از دروغ‌هاش نجات میدم
‫یاقوت واسه این کار ساخته نشده
‫تو همون «مرد شنی» هستی
‫حق با مادرم بود. ‫گفت میای سراغش.
‫باید به من برگردونیش تا بتونم ‫آسیبی که زدی اصلاح کنم
‫بهت نمی‌دمش، مال منـه
‫داره به خودت و دنیات صدمه می‌زنه جان
‫داره حقیقت رو آشکار می‌کنه
‫- این حقیقت نژاد انسانـه ‫- نه. اشتباه می‌کنی
‫این یکی حقیقت نژاد انسانـه
‫- اوضاع کار چطوره؟ ‫- خوبه، سرمون شلوغـه
‫دارن به خودشون دروغ میگن
‫گری داره روی یه پروژه‌ی جدید نظارت می‌کنه ‫که امیدوارکننده به نظر میاد.
‫همه‌اش دروغـه
‫دروغ نیستن، جان. رؤیا هستن.
‫درسته، عزیزم؟
‫کیت رؤیای فرار کردن داره، ‫جایی که کسی پیداش نکنه.
‫تو حالت چطوره بت؟
‫گری رؤیاش اینه که به پدرش ثابت کنه ‫درموردش اشتباه می‌کرده.
‫حال برنارد چطوره؟
‫- نویسندگیت چطور پیش میره؟ ‫- اره، از رُمان چه خبر؟
‫خوبه
‫بت رویای ساختن چیزی رو داره ‫که برای مردم اهمیت داشته باشه.
‫رویاهاشون الهام‌بخش اوناست
‫فکر می‌کردم با رفتن برنارد به دانشگاه ‫وقت بیشتری واسه نوشتن داشته باشم،
‫ولی خیلی خوبه که برگشته خونه، پس...
‫رویاهاشون اونا رو زنده نگه داشته
‫ولی اگه رویاهاشون رو ازشون بدزدی
‫اگه امیدشون رو ازشون بگیری، ‫اون وقت... آره،
‫این میشه حقیقت نژاد انسان
‫او یاقوت داره بهت صدمه می‌زنه، جان
‫مقدار بیش از حدی از قدرتِ من درونش هست
‫وقتی سعی کردم ازش استفاده کنم ‫قدرت بیشتری ازم دزدید
‫پس شاید اگه من ازش واسه دزدیدن ‫بقیه‌ی قدرت‌هات استفاده کنم،
‫من میشم «پادشاه رؤیاها».
‫اگه بخوای قدرت یه ارباب رویا رو ازش ‫بدزدی، باید توی سرزمینش این کار رو بکنی.
‫توی رویاها.
‫به خونه خوش اومدی، جانی
‫اینقدر بچه نباش، جانی
‫بگیر بخواب، جانی
‫- خواهش می‌کنم ‫- مادر؟
‫جانی، باید بخوابی!
‫حق با پدرت بود. ‫اصلاً نباید به دنیا می‌آوردمت.
‫این یه رویاست!
‫این قصر توئـه... ارباب رویاها؟
‫این تاج و تخت‌ توئـه... پادشاه دروغ‌ها؟
‫خب، حالا مال منـه!
‫داری تماشا می‌کنی؟
‫می‌تونی منو ببینی؟
‫دارم از قدرت خودت واسه سوزوندن ‫دروغ‌هات استفاده می‌کنم
‫باید بس کنی
‫هنوز واسه نجات خودت دیر نیست
‫اوه، فکر می‌کنی منم که نیازمند نجات داده شدنم؟
‫پدرت یاقوت رو از من دزدید ‫و تو رو باهاش نفرین کرد
‫منظورت اینه که منو باهاش تقدیس داد
‫سلطنتِ تو...
‫وقتی پدرم اسیرت کرد تموم شد.
‫پادشاهیت...
‫حق بنیادی منـه!
‫قدرتِ تو درون من جریان داره
‫چه حسی داره که بدونی زندگیت در دست منـه؟
‫داری به رؤیا بین‌ها صدمه می‌زنی
‫خب، وقتشه بیدار بشن!
‫زندگیت و دروغ‌هات همین الان تموم میشن
‫موفق شدم
‫اونو کُشتم
‫من برنده شدم
‫ممنونم، جان
‫ولی من تو رو کُشتم
‫تو یاقوت رو نابود کردی ‫و قدرت درونش رو آزاد کردی
‫اصلاً فکرش رو هم نمی‌کردم
‫یادم رفته بود چقدر از وجودم ‫رو درون گوهر قرار داده بودم
‫منو می‌کُشی؟
‫می‌تونم
‫شاید بکُشمت
‫ولی سنگ رؤیا واسه ‫افراد فناپذیر ساخته نشده
‫و به تو رسیدنش، تقصیر خودت نبوده
‫پس نه جان. نمی‌کُشمت.
‫خوب بخواب، جان
‫تمام صدماتی که یاقوت باعثشون شده، ‫می‌تونی بی‌اثرشون کنی؟
‫این کارِ یاقوت نیست
‫جان صرفاً ازش واسه نمایان کردن زخمی‌های ‫پنهانی استفاده کرد که هرگز التیام پیدا نکرده بودن
‫فردا، بازسازی شروع میشه
‫توی این سرزمین و سرزمینِ من
‫ولی امشب حداقل...
‫بشریت توی آرامش می‌خوابـه
‫کاری از: ‫امـیـر سـتـارزاده ‫AM1Я H1tmaN
‫حواسم بهت هست...
‫داداش بزرگـه
اکسی مووی OXYMOVIE جامعترین سایت فیلم و سریال