ymoviez
‏« ترجمه از: ymoviez»‏ ymoviez
‏« قسمت نهم: مجموعه‌دارها »‏
این مدت یه خواب‌هایی دیدم.‏
و دیشب، خواب دیدم جد رو پیدا کردم.‏
اون بهم گفت که...‏
پدر مادر ناتنی‌ش کیا هستن و کجا زندگی می‌کنن.‏
منم امروز صبح که پاشدم، رفتم اون‌جا.‏
ولی وقتی رسیدم اون‌جا...‏
جد اون‌جا نبود.‏
و پدر مادرش هم مرده بودن.‏
می‌دونم باورش سخته، ولی...‏
باور می‌کنم.‏
چون دیشب خواب دیدم که با هکتور بودم.‏
و وقتی امروز بیدار شدم...‏
خدای من.‏
می‌دونم.‏
واقعیه؟
بهش دست بزن.‏
‏- یا خدا.‏ ‏- می‌دونم.‏
چه بلایی داره سرمون میاد؟
گمونم جواب سؤالت رو بدونم.‏
گمونم مشکل منم.‏‏
نمی‌دونم چطوری ولی رز همین الان لایتا رو حامله کرد.‏
چی؟
ظاهراً توی خواب دیده این اتفاق افتاده ولی بعد از بیدار شدن...‏
‏- همچنان حامله بود.‏ ‏- اونم به چه بزرگی.‏
پس شروع شده.‏
رز داره دیوارهای بین قلمروها رو تضعیف می‌کنه.‏
می‌خوای به رئیس بگی؟
‏- نه.‏ ‏- نه؟
به من ربطی نداره.‏
از کی؟
از اون موقع که ارباب مورفئوس بهم گفت من فقط یه کتاب‌دار هستم...‏
و بهتره از این به بعد فقط حواسم به کتاب‌ها باشه.‏
خودش اینو گفت؟
آره. پس...‏
مشکلش چیه؟
مشکلی نداره.‏
همیشه این‌جوری بوده.‏
فقط چون مدت زیادی نبود، یادم رفته بود.‏
اصرار داره شخصاً به مقلب و آرکانای گم شده رسیدگی کنه.‏
بدون کمک کسی.‏
پس هر خبری باید مستقیماً و منحصراً به خودش گزارش بشه.‏
باشه، ولی می‌شه تو رو هم در جریان بذارم؟
بهتره این کار رو نکنی.‏
با توجه به وضعیت فعلی اعلی‌حضرت...‏
ممکنه هردومون رو به تاریکی تبعید کنه.‏
درست مثل گالت.‏
خیلی خب، باشه. من برمی‌گردم تا از رز جاسوسی کنم.‏
ولی تو هم باید باهاش آشتی کنی.‏
باهاش آشتی کنم؟
آره. الان وقت دعوا کردن نیست.‏
نه وقتی که یه مقلب داره مردم رو حامله می‌کنه...‏
و خدا می‌دونه کابوس‌های فراری مشغول چه کاری هستن.‏
یکی دیگه می‌خوای؟
مگه نباید بریم دیدن رز؟
‏- نه، رز خودش میاد پیش ما.‏ ‏- این‌جا؟
نه.‏
باید برم سراغ یه مسئلۀ کاری.‏
یه همایش.‏
‏- بهش می‌گیم بیاد اون‌جا.‏ ‏- مثل همایش کتاب مصور؟
کتاب مصور دوست داری؟
قبلاً داشتم.‏
وقتی بچه بودی؟
‏- آره.‏ ‏- آره.‏
‏- می‌شه یه سؤالی ازت بپرسم؟ ‏- بپرس.‏
اسمت چیه؟
دقت کردی همیشه وقتی که یه کار اشتباهی کردی...‏
بقیه اسمت رو صدا می‌کنن... جد؟
‏«باید حرف بزنیم، جد».‏
‏«بیا این‌جا، جد».‏
شبیه عمو بارنابی من حرف زدی.‏
دقیقاً.‏
اون میاد دنبالم.‏
نه، نمیاد.‏
همیشه میاد دنبالم.‏
همم... این بار نه.‏
زیاد از خونه فرار می‌کنی؟
‏- اوهوم.‏ ‏- منم مثل تو بودم.‏
یه رازی رو می‌خوام بهت بگم.‏
همین الان هم در حال فرار هستم.‏
‏- جدی؟ ‏- وقتی به رز برسیم...‏
دیگه لازم نیست فرار کنیم.‏
آزادیم هرجا بخوایم بریم.‏
واسه دیدن خواهرت آماده‌ای؟
آره.‏
پس، بزن بریم. زودباش.‏
می‌خوای رانندگی کنی؟
همش تقصیر منه.‏
چون تو یه مقلب رویا هستی؟
نمی‌دونم چطور انجامش می‌دم یا حتی کی انجامش می‌دم، ولی...‏
بهت قول می‌دم...‏
درستش می‌کنم.‏
این قدرت رو از بین می‌برم.‏
نه. این کار رو نکن.‏
ببین، هر اتفاقی که داره می‌افته،‏ یا به هر نحوی که داره اتفاق می‌افته...‏
نتیجه‌ش اینه که رویاهامون داره واقعی می‌شه.‏
تو جد رو توی خواب پیدا کردی.‏
منم هکتور رو پیدا کردم.‏
در واقع...‏
ازم خواست برم پیشش زندگی کنم.‏
کجا؟
توی رویا؟
چطوری؟ این غیرممکنه.‏
نمی‌دونم.‏
یعنی، اگه این اتفاق ممکن باشه باید سعی‌ام رو بکنم.‏
پس یعنی همین‌جوری...‏
این زندگی‌ت رو ول می‌کنی؟
‏- کدوم زندگی؟ ‏- این‌جوری نگو.‏
ولی واقعیته.‏
در ضمن...‏
هر وقت خواستی می‌تونی بهم سر بزنی.‏
چطوری؟
همون‌طوری که جد رو پیدا کردی و منم هکتور رو پیدا کردم.‏
توی رویا.‏
‏- الو؟ ‏- سلام.‏
واسه این زنگ زدم چون یکی از اعلامیه‌هاتون رو پیدا کردم.‏
‏- یه پسربچۀ گم‌شده دارین؟ ‏- بله؟
گمونم پیداش کردم.‏
‏- رز؟ ‏- جد؟
‏- سلام!‏ ‏- سلام.‏
باورم نمی‌شه. خوبی؟ کجایی؟
تو یه هتلی تو جورجیا.‏ می‌تونی بیای دنبالم؟
آره. همین الان راه می‌افتم، جدی.‏
اسم هتل رو بهم بگو.‏
هتل «رویال امپایر».‏
هتل رویال امپایر.‏
سه ساعت با شما فاصله دارم. حله؟
سه ساعت با این‌جا فاصله داره.‏
بده خودم باهاش حرف بزنم.‏
رز... عجله نکن.‏
هر وقت رسیدی بهمون زنگ بزن.‏
ممنون.‏
اوه، نزدیک بود یادم بره.‏ اسمت چیه؟
به زودی می‌بینیمت.‏
حله، بچه. بزن بریم.‏
♪ Skeletons آهنگ ♪ ♪ Brothers Osborne از ♪
سه روز رانندگی کردم.‏ دیگه دارم می‌میرم.‏
از این شهرهای دهاتی متنفرم.‏
اگه به‌خاطر همایش نبود جنازه‌م هم این‌جا پیداش نمی‌شد.‏
‏- دنبال چی هستی؟ ‏- این‌جا همایش غلاته.‏
پس فکر کردم باید پر غلات باشه.‏
بازم گرسنته؟
خیلی خب.‏
برو اون‌جا بشین،‏ تا یه‌چیزی بگیرم بخوریم.‏
بهت بگم، حاضرم واسه استیک آدم بکشم.‏
یه استیک خوب و آبدار.‏
فاج شکلاتی‌هاشون ارزش مردن داره.‏
نسخۀ تلویزیونی‌ش کات خورده،‏ ولی نسخۀ سالمش تو اینترنت پیدا می‌شه.‏
لعنت، فکر می‌کردم این مسئله تو همون دهۀ 60 مهروموم شد.‏
همون موقع بود که هری چراغ‌ها رو خاموش کرد.‏ ممکن بود بمیرم.‏
اون یارو منو به کشتن می‌ده.‏
‏«انتقام غفلت»، بفرمایین.‏
اوناهاش.‏
مهمون افتخاری‌مون لازم نیست تو صف بمونه.‏
برای شما و خانم جوانی که بهتون ملحق می‌شه...‏
کارت شناسایی و کلید آماده کردیم.‏
من برادر کوچیک‌ترش هم با خودم آوردم.‏
شاید بهتر باشه بهش بگی از قسمت همایش فاصله بگیره.‏
بله.‏
خانم واکر؟ گیلبرت هستم.‏
یه لحظه وایستا.‏
برو. مشکلی واسه من پیش نمیاد.‏
صاحب‌خونۀ محترم‌مون گفت اعلامیه‌ها‌مون داره تموم می‌شه.‏
راستش، دیگه اعلامیه لازم نداریم.‏
الان یکی بهم زنگ زد. جد رو پیدا کرده.‏
چی؟ کجا؟
تو یه هتل تو جورجیا هستن.‏ دارم می‌رم اون‌جا.‏
امیدوارم تنها نری.‏
لایتا زیاد حالش خوب نیست، پس...‏
باید بذاری من همراهت بیام.‏
به‌نظرم آمریکا مکان خیلی بزرگ و هیجان‌برانگیزی‌ـه.‏
و تنها سفر کردن یک فرد جوان ممکنه براش مشکل‌ساز باشه.‏
همون‌طور که پری‌شب شاهد بودیم.‏
خیلی لطف می‌کنی، ولی...‏
اگه بهم اجازه بدین...‏
ترجیح‌ می‌دم از نقش شوالیۀ تازه‌کار و سرگردان لذت ببرم.‏
شمشیر مخفی و همین‌طور یه هفت‌تیر قدیمی اما کارآمد همراه خودم دارم.‏
قبوله.‏
ولی جایی که داریم می‌ریم خطری تهدیدمون نمی‌کنه.‏
راستش، من یه بار از نزدیک دیدمش.‏
تو «گرگ پلید» رو دیدی؟
صدا‌پیشه‌ش رو دیدم.‏
وای.‏
سلام، «فان»‏.‏
فان‌لند، فان خالی نه، اسمم فان‌لند‌ـه.‏
فهمیدم. شرمنده.‏
‏- اشکال نداره.‏ ‏- می‌بینم که با دوست جوانم آشنا شدی.‏
اوه.‏
اون با توئه؟
درسته.‏
این پسر و خواهرش مهمون‌های من هستن و من ازشون محافظت می‌کنم.‏
همه‌چی ردیفه؟
آره، آره. ردیفه.‏
چه خوب. بیا، جد.‏
از دیدنت خوشحال شدم.‏
‏- مطمئنی رانندگی برات سخت نیست؟ ‏- نه، اصلاً.‏
وقتی از خونه رفتم، به خودم قول دادم تا جای ممکن از تمام دنیا بازدید کنم.‏
منظورت از خونه، انگلیسه؟ لحجه‌ت انگلیسیه.‏
ممنون.‏
می‌دونی، سفر کردن واسه من...‏
به معنی پا گذاشتن تو یه کشور خارجی نیست...‏
بلکه یعنی پا گذاشتن تو کشور خودت بعد از بازدید از کشور خارجی.‏
پس ملاکش برگشتن به خونه‌ست؟
آره، گمونم در نهایت باید برگردیم خونه.‏
شما و خانم هال هم فکر ‌کنم می‌خواین همراه جد برین خونه؟
امـم... راستش لایتا برنامه‌های دیگه‌ای داره.‏
اوه، بله، گفتی حالش زیاد خوب نیست.‏
همه‌چی مرتبه؟
امیدوارم.‏
مطمئنی این کار اشکالی نداره؟
کاملاً مطمئنم.‏
این دیگه چی بود؟
امـم...‏
زلزله.‏
الان میام.‏
مطمئن باش قبلاً همچین اتفاقی نیفتاده بود.‏
حرفت رو باور می‌کنم.‏
مشکلی نیست.‏
گمونم اگه تو واقعیت زلزله اتفاق می‌افته...‏
پس تو رویا هم می‌تونه اتفاق بیفته، درسته؟
آره. بهش می‌گیم کابوس.‏
بیا.‏
به‌نظرت این شبیه کابوسه؟
به هیچ وجه.‏
لوش؟ این‌جایی؟
آخ. ببخشید، رئیس،‏ داشتم دنبال لوسین می‌گشتم.‏
‏- تا بعد.‏ ‏- وایستا.‏
چرا دنبال لوسین می‌گردی؟
خب، یه زمین لرزۀ کوچیک داشتیم...‏
و می‌خواستم خسارات وارده رو بهش گزارش کنم.‏
چرا به خود من گزارش نمی‌کنی؟
امـم... چون سرتون شلوغه؟
وقتی شما نبودین،‏ لوسین به این چیزا رسیدگی می‌کرد...‏
پس با خودم گفتم چرا مزاحم شما بشم وقتی...‏
ماروین، اگه به هر نحوی به سرزمین رویا آسیب برسه...‏
باید به من اطلاع داده بشه.‏
این دیگه چه مرگیه!‏
می‌خواین من براتون درستش کنم؟
یا همین‌طور دوباره اتفاق می‌افته؟
دوباره اتفاق نمی‌افته...‏
چون من دلیل ناپایداری رو پیدا می‌کنم...‏
و از بین می‌برمش.‏
‏- ممنون، ماروین.‏ ‏- خواهش می‌کنم.‏
لوسین؟
سرورم.‏
اومدم این‌ها رو برگردونم...‏
و خسارات ناشی از زمین لرزه رو بررسی کنم.‏
احیاناً...‏
تو نمی‌دونی دلیلش چی بوده؟
‏- فکر کردم کار شماست.‏ ‏- من؟
گفتم حالا که برگشتین دارین سرزمین رو...‏
بهینه‌سازی می‌کنین.‏
لوسین، تو گفتگوی قبلی‌مون...‏
قصدم این نبود که زحمات فراتر از وظیفه‌ت رو، بی‌ارزش جلوه بدم.‏
اوه؟
می‌خواستم تو رو از مسئولیت‌هایی که در صورت حضور من...‏
هرگز به گردنت نمی‌افتاد، رها کنم.‏
متوجه‌ام.‏
و... وقتی که من نبودم...‏
ناپایداری دیگه‌ای شبیه به این... اتفاق افتاده بود؟
خیر.‏
نظری نداری که منشأ این‌ها چی می‌تونه باشه؟
به عنوان یه کتاب‌دار منظورتونه؟ آره دارم.‏
‏- ولی خوشتون نمیاد.‏ ‏- بگو.‏
می‌دونم منتظری ببینی...‏
مقلب شما رو به کورینتیان و فیدلرز گرین می‌رسونه یا نه.‏
‏- همون‌طور که شما رو به گالت رسوند.‏ ‏- این اتفاق محتمله.‏
آره، ولی تو این مدت داره به سازه آسیب می‌رسونه.‏
رز واکر قبلاً هم از این‌جا بازدید کرده و هیچ آسیبی به سرزمین نرسیده.‏
‏- این یه چیز دیگه‌ست، یه چیز جدید.‏ ‏- ممکنه.‏
ولی اگه یه چیز جدیدی وارد سرزمین رویا شده و شما خلقش نکردین.‏
پس از کجا پیداش شده؟
کار مقلبه. بهتون اطمینان می‌دم.‏
هرچقدر ازت تشکر کنم کمه، یونیتی.‏
همش کار خودت بود، رزِ عزیزم.‏
به آقای هولداوی بگم براتون بلیت بفرسته؟
تا جفت‌تون بیاین این‌جا؟
خیلی خوشحال می‌شم. ممنون.‏
ازش می‌خوام ببینه چطور می‌شه تو رو قیم قانونی جد کرد.‏
بعدش دیگه هیچ‌کس نمی‌تونه جد رو ازت بگیره.‏
این‌جوری خوبه؟
آره! ممنونم، یونیتی.‏
از طرف من از آقای هولداوی هم تشکر کن.‏
ممنون، رزِ عزیزم.‏
به شریک‌هام تو آمریکا زنگ می‌زنم.‏
اگه بخوان این‌جا زندگی کنن چی؟
‏- این‌جا؟ ‏- تو لندن.‏
می‌تونی یه خونه برامون پیدا کنی.‏
رز به نویسندگی مشغول می‌شه،‏ جد هم می‌ره مدرسه.‏
منم سرپرست‌شون می‌شم.‏
با این سن؟
برام خوشحال باش، آقای هولداوی.‏
بالاخره فرصت زندگی کردن نصیبم می‌شه.‏
داری می‌ری لندن؟
و قراره از این به بعد قیم قانونی جد بشم.‏
باید بگم خیلی حرکت بزرگونه‌ایه، رز واکر.‏
همین‌طوره، نیست؟
‏- چی شده؟ ‏- خب، چی می‌شه اگه...‏
اگه از من خوشش نیاد چی؟
یا بدتر، اگه من ازش خوشم نیاد چی؟
‏- چیه؟ ‏- فقط تحت تأثیر قرار گرفتم.‏
قبل از اینکه یه مشکل جدید واسه خودت بتراشی...‏
به خودت اجازه دادی حدود یه دقیقه خوشحال باشی.‏
فقط استرس دارم.‏
آخرین‌بار وقتی 5 سالش بود دیدمش.‏
تنها چیزی که ازش یادمه اینه که عاشق فیله مرغ بود.‏
تو تمام وعهده‌های غذایی اینو می‌خورد.‏
احتمالاً الان کاملاً عوض شده.‏
خواهرت یکی دو ساعت دیگه می‌رسه و ازت می‌خوام یه لطفی بهم بکنی.‏
تا خواهرت برسه تو همین اتاق بمون، خب؟
‏- نمی‌تونم باهات بیام؟ ‏- نه، نه، باور کن دلت نمی‌خواد بیای.‏
یه مشت آدم بزرگ حوصله‌سربر اون پایین هستن فقط.‏
پس خودت چرا می‌ری؟
من می‌رم تا همایش کمتر حوصله‌سربر باشه.‏
فقط چند ساعته. درضمن این در رو باز نکن.‏
باز نمی‌کنم، مگر اینکه تو پشت در باشی.‏
خوبه. نباید امنیت تو به خطر بیفته، جد واکر.‏
سلام.‏
ممنون که این‌جا حاضر شدین.‏
بله، امـم...‏
اخیراً داستانی شنیدم و با خودم گفتم شاید برای شما جالب باشه.‏
تو یه کلانتری تلفن زنگ می‌خوره.‏
تلفن رو برمی‌دارن و یه زن می‌گه...‏
‏«کمک، منو درو کردن.»‏
پلیس می‌گه:‏ ‏«منظورتون اینه بهتون تجاوز کردن؟»‏
زنه می‌گه: «نه، آخه از داس استفاده کرد.»‏
‏( اشاره به شباهت تلفظ این دو کلمه )‏
از دیدن شماها این‌جا خوشحالم...‏
کلی چهرۀ آشنا می‌بینم و همین‌طور چهره‌های جدید.‏
برای اونایی که اولین‌باره تو جمع ما هستن...‏
چند تا قانون هست که باید ازش پیروی کنین.‏
اولاً، از لقبی استفاده کنین...‏
که روی کارت‌تون هم چاپ شده.‏
استفاده از اسم شخصی ممنوع.‏
دوماً، جایی که غذا می‌خوریم کثافت‌کاری نمی‌کنیم.‏
هیچ‌کس تا همایش تموم نشده و 300 کیلومتر از این‌جا دور نشده...‏
نباید اقدام به نسخه‌پیچی کنه.‏
آه!‏
سوماً، باعث تأسفه که باید بگم...‏
مرد خانواده که قرار بود امسال سخنران مهمان ما باشه...‏
نتونست به همایش برسه.‏
نه. بی‌خیال.‏
ولی... وقتی دری بسته می‌شه،‏ یه در جدید باز می‌شه...‏
و این یعنی متفخرم که...‏
مهمون افتخاری جدیدمون رو به شما معرفی کنم.‏
آقایون، خانم‌ها...‏
کورینتیان.‏
‏« صـاحب »‏
بلافاصله بعد از ناهار در همین سالن...‏
سخنرانی اصلی کورینتیان انجام می‌شه.‏
قبلش، ازتون با کوکتل پذیرایی می‌شه.‏
درضمن سه گردهمایی آخر هفته‌مون هم برگذار می‌شه.‏
گردهمایی «حقت رو بگیر» در سالن الف برگذار...‏
نکتۀ مجذوب کنندۀ انسانیت واسه من اینه که...‏
کلی آدم دنبال دلیلی برای ناشاد بودن هستن.‏
فقط وقتی که غرق بدبختی خودساخته‌شون می‌شن...‏
احساس رضایت می‌کنن.‏
دارم حوصله‌ت رو سر می‌برم.‏
نه اصلاً.‏
خوبه، چون عاشق پارادوکس هستم.‏
چسترتون هم عاشقش بود.‏
مثلاً «احسان» رو در نظر بگیر.‏ احسان معمولاً دو تا معنی داره...‏
بخشیدن یه عمل نابخشودنی یا عشق ورزیدن به یه آدم غیرقابل عشق‌ورزی.‏
یا خود عشق رو در نظر بگیر.‏ عشق مثال بهتریه.‏
عشق ورزیدن یعنی عاشق فرد غیرقابل عشق‌ورزی شدن.‏
بخشیدن یعنی بخشش عمل نابخشودنی.‏
ایمان یعنی باور داشتن به غیرقابل باور.‏
و امید هم یعنی امید داشتن وقتی همه‌چیز ناامید کننده‌ست.‏
نگاش کن.‏
می‌دونم، گنده شدم.‏
خوشگل شدی.‏
چقدر طولش دادی. چند ماه گذشت.‏
دو ساعت گذشته.‏
امکان نداره.‏
گمونم زمان این‌جا با واقعیت فرق داره.‏
بیا خونه رو بهت نشون بدم.‏
کاش اول که اومدیم این‌جا می‌تونستی خونه رو ببینی.‏
چرا؟ چه فرقی داشت؟
زلزله به خونه آسیب زده بود.‏
خیلی خوشحالم که این‌جایی.‏
خب نظرت چیه؟
به لوسین بگو دربارۀ منشأ ناپایداری حق با اون بود.‏
و خودم بهش رسیدگی می‌کنم.‏
هکتور، نگاه کی اومده.‏
لایتا، یادته درمورد ارباب مورفئوس پادشاه رویاها بهت گفتم؟
چی می‌خوای؟
می‌خواد از این‌جا بریم.‏
چرا؟
چون یه روح نمی‌تونه با مخفی شدن تو سرزمین رویاها از سرنوشتش فرار کنه.‏
یه انسان زنده هم نمی‌تونه از غم خودش به این‌جا فرار کنه.‏
متوجه نیستین حضورتون در این‌جا چه آسیبی به این دنیا وارد کرده؟
نمی‌تونم بذارم این‌جا بمونین.‏
هیچ‌کاری ازمون بر نمیاد؟
جای تو پیش مرده‌هاست.‏
باید به مکانی بری که برات تعیین شده.‏
متأسفم، ولی الان باید از هم خداحافظی کنین.‏
نه. من دوباره تو رو از دست نمی‌دم.‏
خیلی دوستت دارم.‏
هیچ‌جا نمی‌ری.‏
از خونه‌مون برو بیرون.‏
لایتا...‏
کافیه.‏
به... به بچه‌مون بگو...‏
نه.‏
‏- خواهش می‌کنم، بس کن.‏ ‏- هکتور؟
‏- ارباب، لطفاً بس کن!‏ ‏- نه!‏
هکتور!‏
نه...‏
شوهرت سال‌ها پیش مرده.‏ اون یه روح بود و اینم یه رویاست.‏
بچه مال توئه... فعلاً.‏
منظورت چیه؟
تو توی سرزمین رویا باردار شدی.‏
بچه متعلق به منه.‏
چی؟
و یه روز، میام دنبالش.‏
نه، نمیای. نباید...‏
این رویا تمومه.‏
‏- تو دوستم رو کشتی.‏ ‏- چطوری اومدی این‌جا؟
اونم جلوی همسرش، بعد هم تهدید کردی که بچه‌ش رو می‌گیری؟
می‌دونی چرا این اتفاق افتاد؟
افزایش قدرت یه مقلب می‌تونه باعث تضعیف دیوار بین رویاها بشه.‏
من این چیزها رو نخواستم.‏
‏- تأثیری نداره!‏ ‏- نه!‏
نمی‌خوام دوباره به من و دوستام نزدیک بشی.‏
رز، گوش کن چی می‌گم.‏
دارم بهت گوش می‌کنم.‏
تو گفتی یه مقلب می‌تونه یه دنیا بسازه یا یه دنیا رو نابود کنه.‏
پس بهت پیشنهاد می‌کنم به دنیای من نزدیک نشی!‏
‏- رز...‏ ‏-این رویا تمومه.‏
هی، حالت خوبه؟
هکتور رو کشت.‏
می‌دونم. حالت خوبه؟
از لحاظ جسمی منظورمه،‏ همه‌چی...‏
هنوزم باردارم.‏
این خوبه، آره؟
گفت بچه رو ازم می‌گیره.‏
نمی‌گیره.‏
هرگز دیگه مزاحم تو یا من نمی‌شه.‏
قول می‌دم.‏
رسیدیم.‏
من و گیلبرت تازه رسیدیم به هتل.‏
جد رو برمی‌داریم و برمی‌گردیم پیشت. خب؟
‏- باشه.‏ ‏- چند ساعت دیگه می‌بینمت.‏
حالش خوبه؟
پس بریم برادرت رو پیدا کنیم.‏
عذرمی‌خوام ولی شما جوون‌تر و جذاب‌تر از اونی هستین که بخواین کورینتیان باشین.‏
خیلی لطف دارین.‏
همیشه برام سؤال بوده، این اسم برمی‌گرده به انجیل؟ به پولس اشاره داره؟
یا شهر کرینتوس؟ مدینۀ جاهلۀ رومی؟
یا شاید فقط به چرم علاقه دارین؟
می‌دونین. همۀ اینا.‏
چند لحظه منو می‌بخشین؟
‏- سلام.‏ ‏- سلام.‏
ببخشید بهت خیره شدم. فقط...‏
باورم نمی‌شه این‌جایی.‏
‏- بدجور طرفدارتم.‏ ‏- اوهوم.‏
یه مقالۀ بسیار مفصل از کارت تو اینترنت دیدم.‏
نمی‌دونم دیدش یا نه.‏ تو یه وبلاگی به اسم «چِیست» بود.‏
باید یه نگاهی بهش بندازم.‏
اوه، اگه خواستی می‌تونم برات بفرستمش.‏
راستی من «بوگیمن» هستم.‏ ‏(لولو خرخره)‏
دارم می‌بینم.‏
آره.‏
ممکنه که... یه نوشیدنی مهمونت کنم...‏
اگه بهت قول بدم زیاد سؤال‌های رو مخ نپرسم؟
نمی‌خوام کل وقتت رو بگیرم.‏
آره، بهتره بعداً با هم یه نوشیدنی بخوریم.‏
‏- خیلی خوشحال می‌شم.‏ ‏- بله.‏
خب، می‌بینم با بوگیمن آشنا شدی.‏
درسته.‏
و اون بوگیمن نیست.‏
مطمئنی؟
بوگیمن مرده.‏ سه سال پیش تو لوئیزیانا غرق شد.‏
از کجا می‌دونی؟
می‌دونم.‏
فوراً به این مسئله رسیدگی می‌کنیم.‏
به یه وبلاگی اشاره کرد به اسم «چیست».‏
بسپرش به ما.‏
من بهش رسدیگی می‌کنم.‏
الان برمی‌گردم.‏
سلام، رز واکر هستم. خواهر جد.‏
اگه داری این پیغام رو گوش می‌دی من تو لابی هتل هستم، پس، ممنون.‏
خب، الان باید...‏ همین‌جا منتظر باشیم یا...‏
خب، گمون نکنم دیدن این‌جا ضرری داشته باشه.‏
درسته.‏
عذر می‌خوام آقا؟ خانم؟
ببخشید، ولی این محوطه فقط برای شرکت‌کننده‌های همایشه.‏
اوه، همایش غلات.‏ آره، تابلوش رو بیرون دیدم.‏
من دنبال برادرم هستم.‏ سریع می‌رم و برمی‌گردم.‏
‏- نمی‌تونم اجازه بدم.‏ ‏- یه دقیقه هم نمی‌شه.‏
هیچ بچه‌ایی تو بخش همایش نیست.‏
اگه باشه من خبر دارم.‏
تو همایش غلات هیچ بچه‌ای نیست؟
به‌نظر ظرفیت‌های بالایی رو از دست دادن‏...‏
یا شاید همایش فقط مربوط به غلات عادی نباشه؟
ممکنه کنار وایستین؟ باید این مردم رو بفرستم داخل.‏
انگار از سؤال‌های من ناراحت شد.‏
تصور کن اگه بفهمه اینا رو داریم چقدر ناراحت می‌شه.‏
اوه.‏
پس گمونم قراره تو همایش شرکت کنیم.‏
تنها چیزی که جد از فیله مرغ بیشتر دوست داشت، غلات بود.‏
من می‌رم سراغ استخر،‏ تو هم سال همایش رو بررسی کن...‏ ‏[ عموی هلندی ]‏ [ پرستار بچه ]‏
یه ربع دیگه برمی‌گردیم همین‌جا.‏
چه هیجان‌انگیز!‏
تا حالا عمو نبودم.‏
حتی 10 هزار دلار هم واسه یه قربانی خواستۀ زیادی نیست.‏
فقط باید یادتون باشه که اونا واسه اطمینان پول می‌دن.‏
حتی اگه پلیس‌ها همراهی نکنن،‏ خانواده‌ها می‌کنن.‏
هدف امید دادنه.‏
چون اگه بدونن هدف هنوز زنده‌ست،‏ بهتون پول می‌دن.‏
خیلی زیاد نیست ولی معمولاً واسه چند هزار دلار پول اضافه جواب می‌ده.‏
دستمزد اضافه خوبه، ولی ما واسه پول این کار رو نمی‌کنیم.‏
این کار رو می‌کنیم چون برای این کار خواسته شدیم.‏
چون عاشق این کار هستیم.‏
ما هنرمندیم.‏
♪ دختر چشم‌هایی داره که مردها دوست دارن ♪
♪ و بدنی حتی دوست‌داشتنی‌تر ♪
♪ خانمی، اوه، خانمی ♪
♪ اون دانشنامه...‏ ♪
باید بهتون بگم که از تعصبات بی‌جا علیه زن‌ها تو این حرفه خسته شدم.‏
به‌خاطر زنانگی‌مون یه‌جورایی این کار واسه ما ساده‌تره.‏
اونا فقط رو تمایل‌های جنسی تأکید دارن.‏
همون‌طور که ویژگی‌های جنسی یه زن ارزشش رو تعیین می‌کنه.‏
تو رو نمی‌دونم ولی من موقع انجام قتل از ویژگی‌های جنسی خودم استفاده نمی‌کنم.‏
از مهارت‌هایی استفاده می‌کنم که همه این‌جا دارن: هوش، آمادگی...‏
همینطور حملۀ فراگیر، اگه لازم بشه.‏
من 171 نفر رو کشتم.‏ بیشترشون رو غرق کردم.‏
تعداد واسه من مهم نیست.‏ خود شخص واسم مهمه.‏
سراغ هرکی نمی‌رم.‏ افراد خاص رو انتخاب می‌کنم. تو این کار خبره‌م.‏
من خدای یکتا و رحمان هستم.‏ ‏[ بحث گردهمایی: دین ]‏
چون مردها، زن‌ها و بچه‌ها رو...‏
از زندگی عذاب‌آورشون نجات می‌دم.‏
و در بهشت خودم بهشون یه زندگی جدید می‌دم.‏
به عنوان یه مسیحی دوباره متولد شده،‏ می‌خوام خودم رو از دیوونه جدا کنم.‏
من فرمان خداوند رو اجرا می‌کنم.‏
با چکشم.‏
با عشقم.‏
تصمیم به زندگی یا مرگ کسی به عهدۀ من نیست.‏
به عهدۀ خداونده.‏
خدا بهم می‌گه این کار رو بکنم.‏
خدا می‌گه اون‌ها رو بکشم.‏
وبلاگ «چیست» توسط یه طرفدار دوآتیشه به اسم فیلیپ سیتز نوشته شده.‏
که می‌تونی ببینی دقیقاً شبیه آقای بوگیمن‌ـه.‏
‏- آره.‏ ‏- از اون‌جایی که مهمون ما هستی...‏
ممکنه نسخۀ آقای سیتز رو بپیچی؟
اوه، فکر کردم جایی که غذا می‌خوریم کثافت‌کاری نمی‌کنیم.‏
مگر اینکه مجبور بشیم.‏
گاهی مجبوری کاری رو انجام بدی که نمی‌خوای انجام بدی.‏
ولی به عنوان دو تا از طرفدارهات،‏ یه درخواستی ازت داریم...‏
می‌شه شاهد کارت باشیم؟
اوه، البته.‏
یا می‌تونیم با هم کار کنیم و تو این تجربه سهیم بشیم.‏
لطفاً همراه ما بیا.‏
خب...‏
سلام، دوباره رز واکر هستم.‏ الان کنار استخر هستم...‏
ولی گمونم الان بخوام برم ببینم جد رو بردی رستوران یا نه.‏
بگذریم، وقتی پیغام رو شنیدی بهم زنگ بزن.‏
تو کجا شکار می‌کنی؟
من یه مکان عالی دارم.‏
هزاران نفر اون‌جا هستن.‏
کلی بچۀ خوشگل اون‌جا می‌چرخن، گم می‌شن...‏
همیشه از دیدن یه آدم مهربون خوشحال می‌شن.‏
آره.‏
جاهای خلوتی هم داره که...‏
بدون مزاحمت کسی می‌تونی کارت رو اون‌جا انجام بدی.‏
اگه هم نتونستی بچه‌ای پیدا کنی تا باهاش بازی کنی...‏
می‌تونی با وسایل شهربازی سرگرم بشی.‏
آره، نسخه‌پیچی رو این‌جوری شروع کردم.‏
تو چطوری شروع کردی؟
پورن.‏
بابام اشتراک مجلۀ «پلی‌بوی» خریده بود.‏
اون موقع خودم رو با مجله تو دستشویی حبس می‌کردم.‏
بعد همیشه از خودم متنفر می‌شدم و مجله رو تیکه‌تیکه می‌کردم.‏
در نهایت وقتی که اولین‌بار با یه زن واقعی سکس داشتم...‏
خیلی...‏
بد بود.‏
منم کاری رو کردم که همیشه می‌کردم.‏
تیکه‌تیکه‌ش کردم.‏
می‌شه واسه یه‌نفر یه پیغام بذارم؟
اسمش هست «رز واکر».‏
خانم واکر هنوز وارد هتل نشده.‏
وقتی اومد، پیغام‌تون رو بهش می‌گم.‏
نه، نه، اون که از مهمون‌های این‌جا نیست.‏
ولی به اسمش اتاق رزرو شده.‏
واقعاً؟
می‌شه یه پیغامی رو بهش برسونی؟ از طرف گیلبرت.‏
سلام، داشتم دنبالت می‌گشتم.‏
الان...‏
الان واسه نوشیدنی خوردن وقت داری؟
امـم...‏
چطوره بریم یه‌جایی که یه‌کم خلوت‌تر باشه؟
امـم... آره، باشه.‏
سلام، من دنبال برادر کوچیک‌ترم هستم.‏
خواستم بپرسم احیاناً شما ندیدینش؟
اوه، تو رز واکر هستی.‏
درسته. چطور؟
کلید اتاقت پیش منه.‏
‏- کلید اتاقم؟ ‏- اوهوم.‏
و یه پیغام از طرف گیلبرت.‏
گفت خیلی متأسفه ولی باید بره خونه.‏
دلیلش رو نگفت؟
نه، متأسفم، ولی می‌خوای یکی رو بفرستم اتاقت رو نشون بده؟
نه، خودم می‌تونم پیداش کنم. ممنون.‏
لوسین؟
سرورم. یه‌چیزی باید بهتون بگم.‏
منم گوش می‌کنم.‏
ولی قبلش، باید بهت بگم که...‏
حق با تو بود.‏
مقلب مسئول خسارات وارده به سرزمین‌مون بود...‏
و منم...‏
اشتباه می‌کردم...‏
که به امید اینکه اون ما رو به آرکنای گم شده می‌رسونه، سرزمین رو در خطر انداختم.‏
کاملاً در اشتباه نبودین، قربان.‏
‏- اون جفت‌شون رو پیدا کرده.‏ ‏- چی؟
هم کورینتیان هم فیدلرز گرین؟ کجا؟ از کجا می‌دونی؟
فیدلرز گرین بهم گفت.‏
بابت رفتنم عذر می‌خوام، ارباب.‏
چرا؟ چرا رفتی؟
من بهت اعتماد داشتم.‏ تو قلب سرزمین رویاها بودی.‏
نه، قربان.‏
شما قلب سرزمین رویاها بودین،‏ و از این‌جا رفتین.‏
منم کنجکاو بودم.‏
و مشخص شد زندگی به عنوان انسان...‏
مفاهیمی داره که هرگز تصورش هم نمی‌کردم.‏
واسه همین هم برگشتم...‏ چون داره اون‌ها رو می‌کشه.‏
کورینتین؟
انگار فرقه‌ای تشکیل داده که برای لذت آدم می‌کشن...‏
دنیای بیداری و همین‌طور زندگی یه دوست...‏
به اسم رز واکر رو در خطر انداختن.‏
کورینتین رز واکر رو پیدا کرده؟
بله.‏
می‌تونین تصور کنین با یکی مثل رز چه آسیبی می‌تونه به ما وارد کنه؟
باید بهم بگی کجا هستن.‏
اوه.‏
سلام، رفقا. موضوع...‏
موضوع چیه؟
ما می‌دونیم...‏
تو کی هستی...‏
فیلیپ.‏
منظورت چیه؟ من بوگیمن هستم.‏
واقعاً می‌گم.‏
تو یکی از ما نیستی.‏
نه، نه، هستم...‏
می‌خوام باشم، می‌خوام بفهمم،‏ واسه همین اومدم این‌جا.‏
تا شماها رو ببینم.‏
تا یاد بگیرم.‏
خب، بذار یه درسی بهت بدم...‏
‏«دکتر خوب»...‏
دوست داره اعضای بدن قربانی‌هاش رو یکی یکی جدا کنه.‏
‏«نمرود» شکارچی‌ـه.‏
می‌تونه ظرف چند دقیقه، پوست،‏ استخون،‏ مفاصل و رودۀ هر حیوونی رو جدا کنه.‏
و من، خب...‏
من از چشم قربانی‌ها خوشم میاد.‏
این یکی واسه خودمه.‏
وای.‏
‏- رفیق.‏ ‏- ببخشید.‏
خوبی؟ چی شده؟
دنبالمن.‏
کی؟ کی دنبالته؟
بیا.‏
تو اتاق من جات امنه، خب؟
پس، اونم قرن پیش رو تو دنیای بیداری بوده.‏
آره ولی انگار تجربۀ بدی از انسان‌ها داشته.‏
با این حال، انگار اون تغییر کرده همون‌طور که من تغییر کردم.‏
چطور؟
لوسین... اون اومد پیشت و گفت اشتباه می‌کرده.‏
دست‌کمی از عذرخواهی کردن نداشت.‏
مورفئوسی که من می‌شناختم ممکن نبود همچین کاری بکنه.‏
همم.‏
پس گمونم از اون‌جایی که خودت برگشتی لطفش شامل حال تو هم بشه.‏
مهم نیست چه اتفاقی واسه من می‌افته...‏
مهم اینه که ارباب جلوی کورینتین رو بگیره...‏
و رز واکر رو نجات بده.‏
نجات دادن رز واکر ممکن نیست.‏
چرا همچین حرفی می‌زنی؟
خبر نداری؟
اون یه مقلب‌ـه.‏
اوه.‏
خدایا.‏
باید می‌فهمیدم.‏
من چی‌کار کردم؟
ارباب می‌خواد اونو بکشه.‏
سلام؟
جد؟
رز؟
‏- جد؟ ‏- رز!‏
نمی‌تونی بگیریش. اون دوست منه.‏
‏- ول کن.‏ ‏- داشتیم بازی می‌کردیم.‏
‏- ولش کن، اون برادرمه.‏ ‏- اون واسه منه!‏
ولم کن!‏
عجله کن!‏
زودباش!‏
کمک! کمک!‏
تو منو زدی.‏
حالا من می‌خوام بزنمت.‏
سلام، رز.‏
نگران نباشین.‏
پیش من جاتون امنه.‏
‏« ترجمه از: صاحب »‏ .:: @SAHEB ::.
اکسی مووی OXYMOVIE جامعترین سایت فیلم و سریال