‫آهای؟
‫آهای!
‫من,,,
‫دنبال داریوس می‌گردم,
‫نه، اینطور نیست,
‫دنبال داریوس نمی‌گردی,
‫دنبال جواب می‌گردی,
‫سلام,
‫در واقع، دنبال آدم‌ها می‌گردم,
‫آدم‌ها؟
‫پیش من پیداشون نمی‌کنی,
‫درسته, درسته, فقط,,,
‫می‌دونی کجان؟ ‫کجا می‌تونم پیداشون کنم؟
‫ساکت باش,
‫تمام سؤالات باید در زمان گذشته باشن,,,
‫چون تمام جواب‌هام مطرح شدن,
‫خب,,, من که نمی‌فهمم چی می‌گی,
‫نگو «کجا میرم؟» ‫بگو «از کجا اومدم؟»
‫نگو «وقتی بمیرم کی رو می‌بینم؟» ‫بگو «قبل از اینکه بتونم ببینم‌شون کی مُرد؟»
‫سؤالی نپرس که دنبال جوابشی,
‫سؤالی بپرس که هرگز جوابش رو نمی‌دونستی,
‫خیلی‌خب,
‫می‌خوام بدونم قبل از اوربونا ‫چه اتفاقی واسه این سیاره افتاد,
‫چه بلایی سر آدم‌ها اومد؟
‫سؤال بخصوص دردناکیه,
‫بسیارخب,
‫در ازای هر هدیه‌ای، ‫هدیه‌ای دریافت می‌کنم,
‫- هان؟ ‫- هدیه‌ای دریافت می‌کنم,
‫هدیه؟ خب,,,
‫فکر نکنم چیزی داشته باشم که بدردت بخوره,
‫ولی یه چیزی داری که من می‌خوام,
‫بذار ببینم، بذار ببینم,
‫یدونه اضافی باید اینجا باشه,
‫اوه، آره, خودشه, همینه,
‫خدای من,
‫کِی این یکی,,,
‫چه لحظه‌ای!
‫خیلی زیباست,
‫چیزی لذت‌بخش‌تر از تولد یه بچه وجود داره؟
‫عذر می‌خوام, ‫فکر می‌کردم خالیه,
‫یه لحظه صبر کن,
‫اوهوم, حالا بهتر شد,
‫توی همه‌شون پُر از خاطره‌ست؟
‫خاطرات لذت‌بخش,
‫حالا من می‌تونم هروقت که ‫بخوام و لازم داشتم تجربه‌شون کنم,
‫حالا یکی از خاطرات منو می‌خوای؟
‫شادترین خاطره‌ت رو می‌خوام,
‫باشه,
‫چشم‌هاتو ببند,
‫محکم با دست‌هات بگیرش,
‫و یادت باشه,,,
‫بذار خاطره خودش پیدات کنه,
‫تو رو ببره به اون زمانی ‫که هیچ دغدغه و نگرانی‌ای نداشتی,
‫زمانی که عشق و امنیت رو احساس کردی,
‫تولد ۶ سالگیت مبارک، اوا, ‫یه آرزو کن,
‫زمانی که می‌دونستی دقیقاً دنبال چی می‌گردی,
‫تالار داینا باز شد,
‫خیلی از بچه‌ها مثل تو,,,
‫توی پناهگاه‌های زیرزمینی‌ای ‫مثل این دارن بزرگ می‌شن,
‫کِی می‌تونم باهاشون بازی کنم؟
‫و وقتی ارزیابی نهایی رو پشت‌سر گذاشتی،
‫اون‌وقته که می‌تونی از در اصلی رد شی،
‫و خانواده‌ت رو ببینی,
‫زمانی که باور داشتی توی جهان ‫همه‌چیز سر جای خودشه,
‫این,,, این چیه؟
‫در ازای هر هدیه‌ای، ‫هدیه‌ای دریافت می‌کنم,
‫به شاه اوهو همراه با ‫برادران و خواهران خودم به اوربونا اومدم,
‫اون فکر می‌کرد اینجا یه سرزمین پهناوره،
‫سرزمینی آماده‌ی حیات,
‫اما جهانی ناقص رو دیدم ‫که به مصیبت دچار شده بود,
‫تنها صدایی که می‌شنیدم صدای جیغ و ‫داد اون‌هایی بود که پیش پای من افتاده بودن,
‫تنها چیزی که می‌تونستم حس کنم ‫دردِ یه دنیایی بود که بهش بی‌حرمتی شده بود,
‫تنها چیزی که می‌تونستم ببینم مرگ بود, ‫و انسان‌ها سایه‌مو با تیر می‌زدن,
‫اون‌ها کی بودن؟ کار کی بود؟
‫اون‌هایی که دنبالشونی،
‫همونی که همه‌چیز رو نابود ‫و خودشون رو همراهش دفن کرد,
‫نه,
‫نه! من واسه این اینجا نیومدم,
‫انتظار ندارم همه از ‫هدیه‌ای که بهشون میدم ممنون باشن,
‫ولی بدون که هدیه‌ی تو ‫ارزش زیادی برای من داره,
‫تحمل دردی که در گذشته‌ست ‫چندین برابر سخت‌تره,
‫این بالا با خاطراتم ‫تنها حس شادی دارم,
‫آرزو کن,
‫خیلی از بچه‌هایی که مثل خودتن,,,
‫پناهگاه‌هایی که مثل همین‌ان,
‫اوه، نه, نه، محاله,
‫وایسا، ولی,,, می‌تونم توضیح بدم,
‫تمام این مدت انسان‌ها زیرزمین بودن؟
‫حتی اگه یکی دیگه‌شونم باشه زیادیه!
‫برو بیرون,
‫هیولای زیرزمینی,
‫- اهریمن حفار, روح ناپاکی, ‫- وایسا، وایسا، خواهش می‌کنم,
‫برو بیرون!
‫خطر غرق‌شدگی قریب‌الوقوع, ‫اوا، لطفاً جواب بده,
‫اوا؟
‫مرسی، اوتو,
‫نزدیک بود,
‫حالا دیگه حالت خوبه,
‫تازه هیچ ماهی خوشمزه‌ای نخوردم,
‫احتمالاً,
‫داریوس، اون,,,
‫نه، حتماً اشتباه می‌کنه,
‫ناراحت نباش,
‫اون بهم گفت هیولا، اوتو, ‫فقط به‌خاطر اینکه,,, انسان‌ام,
‫ما قرار بود کسایی باشیم ‫که این سیاره رو از نو می‌سازن،
‫ولی اون گفت که ما زمین رو نابود کردیم,
‫اگه من تنها باشم چی؟
‫اگه من تنها آدم روی زمین باشم چی؟
‫اوه، اوا, تو تنها نیستی,
‫- خب، خب, کدو رو پر کن, ‫- رووی؟
‫خیلی‌خب,
‫- هرچی بخوای بهت میدم, ‫- آره! تو می‌دونی باید چیکار کنی,
‫حق با توئه، اوتو, من تنها نیستم,
‫اون وصله واسه یه انسان دیگه‌ست,
‫یکی که توی پناهگاه بدنیا اومده, ‫باید بفهمم اون وصله از کجا اومده,
‫الان نه، الان نه، الان نه, کی؟
‫باورم نمی‌شه صاف رفتم توی دل این شلوغی,
‫- آخه چه فکری می‌کردم؟ ‫- آره, الان دیگه همه متفکر شدن,
‫- خب، من فکر نمی‌کردم، مگه نه؟ هوف, ‫- معلومه که فکر نمی‌کردی,
‫چی گفتی؟ یعنی می‌خوای بگی باهوش نیستم؟
‫- حتماً هستی دیگه, ‫- پس چرا انقدر احمقم؟
‫شاید باهوش‌ها میان و میرن,
‫بیا اینجا، بیا اینجا, ‫بیا اینجا، بیا اینجا,
‫- می‌خوای یه رازی رو بهت بگم؟ ‫- راز پیروزی رو خودم می‌دونم,
‫نه، نه، نه، نه, بهتر از اونه، بهتره,
‫اون یه انسانه,
‫خب دیگه، زیادی خوردی مغزت تاب برداشته,
‫می‌دونم معنی این قیافه‌ت چیه,
‫- حرفم رو باور نمی‌کنی, ‫- اوه!
‫رفیق، خیلی وقته هیچکس هیچ انسانی ندیده,
‫وقتشه مغازه رو تعطیل کنم, ‫دیگه دیروقته,
‫هرچند، تو هنوز داری می‌خوری, ‫منم جایی برای رفتن ندارن, اوه!
‫رووی، چیکار می‌کنی؟
‫بهم نگو رووی,
‫پس بده,
‫بفرما، برو پی کارت,
‫نصف‌شون رو برداشتی؟
‫سهم خودم رو برداشتم، ‫بقیه‌ش سهم خودته,
‫می‌دونی که به این پول نیاز دارم, ‫به همه‌ش!
‫باید بفهمم کارانکل از کجا ‫اون وصله‌ی داینستیس رو آورده,
‫کارانکل یه کلاهبردار و یه دروغگوئه, ‫دروغ می‌گم؟
‫هیچ‌وقت به کسی که ‫شلوار کانوایی می‌پوشه اعتماد نکن,
‫ولی اون وصله از یه جایی پیداش شده، مگه نه؟
‫هر چیزی یه مبدأیی داره,
‫مثل حرفی که عمو بودو اوبیدو زد:
‫«برای اینکه به جایی برسی، ‫باید از یه جایی شروع کنی,»
‫- یا شاید «بهتره لباست رو بپوشی و,,,» ‫- کجا میری؟
‫- ما یه قراری داشتیم, ‫- و تو زیرش زدی,
‫پس منم سهم خودم رو برمی‌دارم,
‫- به همین سادگی, ‫- همین؟
‫- راه‌مون سواست، به همین سادگی؟ ‫- به همین سادگی,
‫خواهش می‌کنم، به کمکت نیاز دارم,
‫تو تنها کسی هستی که می‌تونه ‫منو به جایی که می‌خوام برسونه,
‫چرا؟ چرا من؟ ‫من اونی نیستم که نیاز داری,
‫تو منو تا اینجا آوردی, و تو,,,
‫من به‌خاطر پولش این کارو کردم, ‫قرارمون, همین و بس,
‫تمام, من یه آوار‌ه‌ی پیرم، ‫ختم کلام, نمی‌تونم کمکت کنم,
‫فیسکین گفت تو بهترین راه‌بلد اوربونایی,
‫فیسکین غلط زیادی کرده,
‫و هوستیا هم بهم گفت چه اتفاقی,,,
‫- واسه خانواده‌ات افتاده, ‫- هیچی نشده,
‫تو هیچی از من نمی‌دونی, ‫پس انقدر حرف نزن, انقدر دنبالم نیا,
‫- برو پی کارت, ‫- من,,,
‫اوه، نکنه جارگوم دیگه به کارت نمیاد؟
‫عقل آدم‌ها زیادی کُنده؟
‫کارمون تمومه, قرارمون فسخه,
‫به سلامت,
‫هومم,,,
‫هان,,,
‫وای، اوه,
‫کارانکل چه کمکی می‌تونه بهت بکنه؟
‫شاید یه شمارش‌گر خستگی؟
‫یا یه دستگاهی که هربار یه دونه بکاره,
‫واسه اون وصله‌ای که به ‫رووندر کیت فروختی اینجا اومدم,
‫نشان شرکت داینستیس روش بود,
‫درسته, آره, شرکت داینستیس,
‫- اول بگو,,, یه ۳۰۰ شلاک داری؟ ‫- نه، ندارم,
‫- ولی با ۱۵۰تا چی گیرم میاد؟ ‫- وایسا ببینم,
‫با نصف پولش می‌تونی نصف اطلاعات رو بگیری,
‫- فقط می‌خوام بدونم از کجا گیرش آوردی, ‫- این همون نصفیه که پولش رو نداری,
‫اگه,,,
‫بهت کاربرد تمام این ‫وسایل آدمیزاد رو بگم چی؟
‫منو می‌خندونی، خیلی بامزه‌ای,
‫کارانکل کارشناس خبره‌ی کالای انسانیه,
‫یعنی از یه انسانِ واقعی هم خبره‌تری؟
‫هوم؟ چی؟
‫اوه,
‫اوهوم,
‫هومم,,,
‫هی!
‫خوش اومدی! چه مهمان ویژه‌ای,
‫لطفاً بی‌ادبی کارانکل رو ببخشید,
‫شاید بتونیم تبادل اطلاعاتی باهم داشته باشیم,
‫عالیه, بیا شروع کنیم, ‫وصله، بگو از کجا آوردیش!
‫کارانکل اون وصله رو به عنوان ‫جزئی از معامله توی سولاس خرید,
‫سولاس دیگه چیه؟
‫نخیر، حالا نوبت منه,
‫انسان‌های دیگه‌ای هم باهات هستن؟
‫من تنهام, دارم سعی می‌کنم بقیه رو پیدا کنم,
‫باید بهم بگی، این سولاس چیه؟
‫سولاس پایتخت اوربونائه،
‫خونه‌ی بزرگ‌ترین ‫کلکسیونر دودمان داینستیس، زین
‫در واقع، کارانکل یکی از این‌هایی ‫که توی دستته رو بهش فروخته,
‫اینو می‌گی؟ یه اومنیِ دیگه؟
‫ممکنه روش اسم، تاریخ، آخرین ‫موقعیت‌های شناسایی شده باشه,
‫باید پیداش کنم,
‫زین توی سولاسه؟ ‫چطور دستم بهش برسه؟
‫منظورت چیه؟ خودت تنهایی؟ ‫نه، خیلی دوره,
‫باید مجهز بری، در ضمن، ‫وسیله‌ی نقلیه می‌خوای و نقشه,
‫از شانست کارانکل این‌ها رو اینجا داره,
‫بذار ببینم,,, همین‌جاها بود,,,
‫اوه، خیلی‌خب,
‫آره، خودشه, ایناهاش,
‫بیا، بیا، بیا, یه نگاه بنداز,
‫کارانکل می‌خواد کمکت کنه, ‫همیشه دست‌به‌خیره,
‫چی؟ یکی از تله‌های بیستیل؟
‫وقتی تله‌ش بگیره، ‫خودش هم خیلی زود میاد,
‫و توام خیلی زود می‌فهمی ‫سولاس کجاست، آدم کوچولو,
‫چون قراره صاف همون‌جا بری، ‫به عنوان محموله,
‫وقتی دیروز کارانکل اونجا بود،
‫صدای آدمی رو شنید که ‫از دست بیستیل فرار کرده بود,
‫و زین از اینکه تو رو از دست داده بود ‫خیلی از بیستیل ناامید شد,
‫تو قرار بود عظمتِ کلکسیون اون باشی,
‫و حالا این اتفاق میفته,
‫اون، بیستیله, ‫سریع‌تر از چیزی که فکر می‌کردم اومد,
‫بیستیل! اینجا! ‫اون آدمه اینجاست,
‫یادت باشه به زین بگی ‫کی مسئول دستگیریش بود,
‫- من, ‫- اوه، تو,
‫آره، البته که تو بودی,
‫کارانکل هم این وسط ‫شاید یه کارهایی کرده باشه,
‫به مغازه‌ی کارانکل شلیک نکن,
‫می‌دونی چقدر برام هزینه داره؟
‫خواهش می‌کنم دست نگه‌دار لطفاً,
‫شوخیت گرفته؟
‫داری زندگیم رو به‌هم می‌ریزی, ‫تمومش کن,
‫هان؟
‫کارانکل همچنان پولش رو می‌گیره، مگه نه؟
‫- مادر! مادر، باید بریم, ‫- اوا!
‫کجا بودی؟ ‫خیلی نگرانت بودم,
‫- بیستیل منو پیدا کرد, ‫- بیستیل؟
‫- اون اینجاست, باید بریم، خب؟ ‫باید بریم سولاس,
‫سولاس؟ سولاس کجاست؟
‫همه‌چی روبه‌راهه؟
‫راست می‌گه، کجا بودی؟
‫بیستیل اوا رو پیدا کرد,
‫- بیستیل؟ چه خبر بدی, ‫- نه, اون منو می‌ترسونه,
‫نه، نه, چیزی نیست, ‫اون نمی‌دونه من اینجام, خب؟
‫مادر، من رفتم داریوس رو دیدم,
‫- داریوس رو دیدی؟ ‫- ازت خواست تا انگشتات رو ببینه؟
‫اوا، چیکار می‌کردی؟
‫مگدن، زوزی، ‫توی آشپزخونه به کمک‌تون نیاز دارم,
‫- به کمک‌مون چه نیازی داری! ‫- مادر، گوش کن,
‫داریوس بهم گفت آدم‌ها سیاره رو نابود کردن,
‫گفت همه‌شون مُردن,
‫ولی این نمی‌تونه درست باشه,
‫مابقی متولدین پناهگاه کجان پس؟
‫نباید هیچ‌وقت از دستورالعمل سرپیچی می‌کردم,
‫نباید از پناهگاه بیرون می‌اومدیم,
‫مادر، کارانکل یه اومنی‌پاد ‫به یکی توی سولاس فروخته,
‫یکی به اسم زین,
‫با اون اومنی‌پاد می‌تونم بقیه رو پیدا کنم, ‫واسه همین باید تا سولاس بری، حالا!
‫- مطمئنی بیستیل دنبالت نکرده؟ ‫- مطمئنم,
‫پس شاید اینجا موندن امن‌ترین انتخاب‌مون باشه,
‫اینجا؟ نه، نه, اینجا نمی‌مونیم,
‫یه اومنی‌پاد داریم، توی سولاس,
‫اول از همه وصله‌ی داینستیس ‫حالا هم اومنی‌پاد، و,,, و این,,,
‫نگاه، اینو توی پناهگاه پیدا کردم,
‫«اوا منو پیدا کن,»
‫یکی دنبالم می‌گرده, ‫باید به سولاس بریم,
‫کافیه! ‫ما به سولاس نمی‌ریم,
‫نمی‌خوای من خانواده‌مو پیدا کنم؟
‫- اولویت اول من امنیت توئه, ‫- من دیگه نمی‌خوام به فکر امنیتم باشی,
‫رفتار خودخواهانه‌ی تو خلافش رو نشون میده,
‫رفتار خودخواهانه‌ی من؟
‫سرپیچی و دزدکی رفتن,
‫بی‌ملاحظه‌ای و این کار دستت میده,
‫ما همین‌جا می‌مونیم,
‫نه! من اینجا نمی‌مونم,
‫یکی اون بیرون می‌خواد پیداش کنم ‫و تو هم نمی‌تونی جلوی منو بگیری,
‫به عنوان واحد «م,ا,د,ر» ‫دستورالعمل من کمک و مراقبت از توئه,
‫دقیقاً! تو یه ربات ‫پرستار انجام وظایف چندگانه‌ای,
‫مادر واقعی من نیستی,
‫- اوا! اوا! ‫- و منم به کمکت نیازی ندارم,
‫من می‌دونستم اون آدمه اینجا بود,
‫- بگو کجا رفت! ‫- آدم؟ فکر نمی‌کردم آدم باشه,
‫هرچی بخوای بهت میدم,
‫نظرت چیه یه نوشیدنی خوب مهمون مغازه باشی؟
‫- ساکت شو، دهنتو ببند, ‫- مجبور نیستی بری,
‫- می‌تونی همین‌جا بخوری, ‫- زیاد حرف می‌زنی!
‫بیستیل,
‫خب، ببین کی اینجاست,
‫شنیدم می‌خوای منو به سولاس ببری, ‫بیا، من همین‌جام,
‫خب، خب، خب,
‫سلام، آدمیزاد,
‫یه موجود ظریف و شکننده نباید ‫انقدر صداش رو کلفت کنه!
‫شاید واسه همینه که تو ‫آخرین بازمانده‌ی نژادتونی,
‫اوا؟ اوا؟
‫اوا, اوا,
‫اوا!